نگاهی به دو فیلم  Crazy – Stupid – Love    و        Hangover 2

Crazy – Stupid - Love

برعکس بقیه آثار کمدی که روند چندان منطقی ندارن و بر پایه تصادف بنا شدن و یا تاکید زیاد بر مسائل جنسی می کنن ، دیوانه – احمق – عشق یا به عبارت بهتر ، دیوانه – احمقانه – عاشقانه ، نه تنها سیر منطق روایی درست وحسابی  و کار شده ای داره بلکه شما باید این فیلم رو جدی هم بگیرید چون چه به لحاظ خلق کاراکترها و نحوه ارتباط و خلق موقعیت های کمیک مخصوصا نقطه اوج فیلم یعنی دعوای 4 مرد داستان در حیاط خونه ی کال ( با بازی استیو کارل ) ، این فیلم در حد ژانر خودش خیلی خوب و جذاب عمل می کنه ( مخصوصا در بین این آثاری که می بینیم ) و به هیچ وجه مخاطبش رو دست پایین نمی گیره و علی رغم اشارات جنسی پراکنده اما نه تنها فیلم وارد فاز جدی جنسی نمی شه ، بلکه تازه به مفهوم عشق پاک و وفاداری تاکید می کنه اگر چه شاید خیلی دیدگاه روانشسانه ی قوی پشتش نباشه .

فیلمبرداری جذاب اثر مخصوصا در چند سکانس مثل مخ زنی های " کال " یا در یک سوم پایانی و نشون دادن نگرانی های هر کدوم از کاراکترها و حرکت متمادی دوربین از بالا به پایین در کیفیت فیلم تاثیر محسوسی داشته .

بازیهای خوب و روون و صد البته بازیگرای شناخته شده و کاربلد این فیلم ،  یکی دیگه از دلایل دوست داشتن این اثر شده .

در کل با توجه به فیلمهای کمدی سال 2011 ، باید بگم این فیلم یه کاره کمدی کامله و مخاطب رو تقریبا با رضایت کامل از پای فیلم بلند می کنه و می شه جزء کارهای خوب 2011 قرارش داد .

Hangover II

قبل از این که قسمت اول این فیلم رو ببینم ، یه مجموعه چند قسمتی جذاب از مسافران نوشته ی پیمان قاسم خانی رو دیدم که از این فیلم تقلید و کاملا ایرانیزش هم کرده بود و شاید اون موقع کمتر کسی هنوز قسمت اولش رو دیده بود . قسمت اول خماری یکی از بهترین ایده های فیلمهای کمدی در دهه خودش رو داشت .

شاید تا به حال دیده نشده که فیلمی در قسمت دوم ، همون داستان قسمت اول رو با همون رویه و دقیقا به همون شکل شروع کنه ؛ جلو ببره و تموم کنه ؛ اما خماری این کار رو کرده ، نمی شه گفت خماری کاملا موفق عمل کرده چون داستان فیلم یه بار توسط خودشون گفته شده و روند فیلم قابل پیش بینیه اما نمی تونیم هم بگیم کاملا ناموفق بودن چون وجود بازی های خوب کاراکترها ، ایده های جذاب مثل فکر کردن آلن در صومعه و یا صحنه های اکشن و شوخی های جذاب ولی به شدت بی پروا ، این قسمت رو جزء آثار کمدی مطرح ، جذاب و همچنین پر فروش سال 2011 قرار داره .

اگر چه خماری ضعف های دیگه ای هم داره ؛ برعکس قسمت اول که کاراکترها واقعا درگیر یه ماجرای پیچیده شدن ، در این قسمت فقط یه سری دیوونه بازی درآوردن و اضافه کردن رابطه پلیس و ماجرای پرداخت پول توسط چاو ( رفیق دیوونشون ) ،  اصلا فیلمنامه رو هوشمندانه جلوه نداده و بر عکس خماری 1 ، در اینجا با فیلمی غیرهوشمندانه طرفیم .

در کل خماری 1 اثری جذاب ، خوب و هوشمندانه بود و خماری 2 اگر چه ویژگی جذاب بودن رو همچنان داراست اما اثری متوسطه .