X
تبلیغات
رایتل

Journey 2 : Mysterious Island



?Who's up for an Adventure



نقدو بررسی فیلم

سفر 2 : جزیره اسرارآمیز  Journey 2 : Mysterious Island


سفر به جزیره اسرارآمیز شروع خوبی داره و کارگردان قصد داشته از همین ابتدا ماجراجو بودن کاراکتر شان (جاش هاچرسون) رو به مخاطب القا کنه ؛ علی رغم وجود مسائل کلیشه ای که در همون دقایق ابتدایی خودنمایی می کنه اما خوشبختانه فیلم مقدمه ی کوتاهی داره و سریع تر از اونچه که فکرش رو می کنید وارد داستان اصلی ( شروع سفر ) می شه چراکه با توجه به فقدان فیلمنامه ای جدی ، این مقدمه کوتاه به جذابیت ممتد فیلم کمک کرده.

فیلمهایی از این دست کلا کاراکترهای کمکی دارن و این فیلم هم از این قاعده مستثنی نیست . در ادامه دو نفر دیگه به جمع پسر و پدر اضافه می شن . همون لحظه که کاراکتر کایلانی ( وِنِسا هاجنز ) و توامان واکنش شان رو می بینیم ، فیلم دچار کلیشه ی اپیدمیکی می شه که در ادامه بیشتر توضیح می دم .

گیر کردن این گروه 4 نفره در طوفان و ورودشون به این جزیره علی رغم جذابیت های بصری مثل پلان های اسلوموشن شده ، اما کمی زیادی تحملیه یعنی انگار کارگردان به زور اونها رو توی طوفان انداخته ، چند وقت پیش همین فیلم جدید سفرهای گالیور با بازی جک بلک رو دیدم ؛ به نظرم ورودش به گردآب هیجان انگیزتر و بهتر بود .

در دقایق اولیه ی ورود گروه به جزیره ، با کاراکتر جدیدی یعنی پدربزرگ شان با بازی مایکل کین رو به رو می شیم . کاراکتر پدربزرگ سعی شده هم حرفه ای و هم بامزه دربیاد اما میزان شوخ طبعی این کاراکتر کمی بیش از حده و تیکه های کاراکتر هنک (دواین جانسون) به اون بامزه تر دراومده ، خوشبختانه نویسندگان سعی نکردن به رابطه ی شخصی بین پدریزرگ و نَوَش بپردازن و بجز چند تا دیالوگ چیز دیگه ای نمی شنویم و مطمئنا اگه تعداد این دیالوگ ها و صحبت ها از گذشته به شکلی کلیشه ای ادامه پیدا میکرد حسابی فیلم رو بی رمق می کرد .

همون طور که انتظار می رفت کیفیت جلوه های بصری ، نسبت به فیلم سفر به مرکز زمین محصول 2008 بهتر و طبیعی تر شده و اگرچه همچنان به دلیل وسعت فضاها و زیاد نبودن بودجه برای خلق یه اثر با جلوه های گیرا ، کمبودهایی داره اما سکانس های فیلم به دلیل اجرای خوب چه توسط مسئولین جلوه های کامپیوتری و چه توسط فیلمساز ، هیجان لازم رو دارن البته این نکته رو هم باید درنظر داشت که سکانس های هیجانی فیلم مخصوصا فصل پایانی علی رغم اینکه خوب از کار دراومدن اما با توجه فضای فانتزی حاکم بر کار و این که حتما کاراکترها در لحظه ی آخر نجات پیدا می کنن ، اضطراب خاصی رو ایجاد نمی کنن و در این بین سکانس ویرانی جزیره ، کم و بیش تداعی کننده فیلم 2012 است  .

ایده های فیلم در طراحی موجودات و فضای جزیره به شکلی نیست که مخاطب رو شگفت زده کنه حتی می تونم بگم اکثرا ایده های ساده ای هستن اما در حدی که بتونه اسباب لذت و همذات پنداری با کاراکترها در موقعیت ها رو فراهم کنه موفق عمل کرده .

یکی از مسائل به شدت نخ نما شده و حتی تاحدی آزاردهنده در فیلمهای این چنینی ، نگاه سطحی به مسئله عشقه که معمولا پسر با اولین نگاه ، عاشق دل خسته ی دختر می شه و در ادامه سعی می کنه برای جلب توجه دختر زیبا ، هر کاری کنه تا جایی که در پایان فیلم خود دختر به سمت پسر میاد ، این مسئله در فیلمنامه این فیلم هم به همین شکل سطحی بهش پرداخت شده اما حضور در یک فضای جالب ( جزیره ) و وجود اتفاقات جالب تر ، باعث شده این رابطه حداقل آزاردهنده درنیاد .

یکی از دلایل جذابیت فیلم قطعا حضور موثر و موفق دواین جانسون در نقش هنک ه . در نقد سریع وآتشین 5 هم گفتم که ازش خوشم میاد و تو کارهای اکشن و کمدی درخشش خوبی داره . وِنِسا هاجنز هم علی رغم روند کلیشه ای کاراکترش ، هم بهتر از جاش هاچرسون بازی کرده و هم کاراکترش قابل قبول تر دراومده . لوییس گازمن هم در نقش گاباتو ، به خوبی تونسته به چاشنی کمدی فیلم اضافه کنه و بامزگیش رو تا آخر هم حفظ کرده .

سفر 2 : جزیره اسرار آمیز اگر چه خیلی سعی نمی کنه به منطق روایی نزدیک بشه اما اثریه که می تونه مخاطبش رو 90 دقیقه بیخیال کنه و با لذت دیدن از یه اثر قابل قبول از پای فیلم بلندش کنه و شاید با توجه درآمد خوب برای تهیه کنندگانش ، ادامه ای هم براش ساخته بشه .

 

 

  

 رمان جزیره اسرارآمیز در واقع ادامه ی رمان 20 هزار فرسنگ زیردریاست و نه سفر به مرکز زمین ، در عین حال کاپیتان نمو هم مربوط به رمان اشاره شدست ، از طرفی آتشفشان طلایی نام رمان دیگه ای از ژول ورنه که در این فیلم ، این داستان های مختلف تحت یه فیلم دراومده . ( منبع IMDB )